content

Watersnood, 1953

Een combinatie van springvloed en zware noordwester storm veroorzaakt in de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 overstromingen in Zeeland en delen van Zuid-Holland en Noord-Brabant. Ook in Rotterdam en omgeving lopen straten onder.

Meer dan 1800 mensen verdrinken en een veelvoud daarvan verliest have en goed. In Rotterdam houdt Schielands Hoge Zeedijk net stand, maar ten zuiden van de lijn Westzeedijk-Schiedamsedijk-Blaak-Groenendaal-Oostplein is er ernstige wateroverlast, maar ook Katendrecht, Bloemhofkwartier, Oranjeboomstraat, Rosestraat en Noordereiland staan straten onder water. Ook Pernis, Hoogvliet en IJsselmonde hadden van het water te lijden. De verbinding tussen de maasoevers via bruggen was verbroken, treinverkeer was alleen mogelijk in de richting Den Haag. In de haven raakten schepen op drift en er was grote materiële schade door verzakkingen en beschadigingen van kademuren en emplacementen.

Opvang evacuees

De Ahoy’-hal en kort daarna het Feyenoord-Stadion worden aangewezen als opvang- en doorvoercentrum voor evacuees uit de bedreigde en overstroomde gebieden. Vandaar worden de vluchtelingen door bemiddeling van kerkelijke- of overheidsinstanties ondergebracht in de stad. In de tweede helft van februari herbergt Rotterdam bijna 10.000 mensen, grotendeels afkomstig van de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden.

Nieuwe waterkering

Het plan Witteveen, dat kort na het bombardement van 1940 was gemaakt, had de waterkering van de Hoogstraat naar de nieuw te bouwen boulevard langs de Maas verlegd. De werkzaamheden waren al in 1946 gestart met vernieuwing van de 450 meter lange kademuren langs de Boompjes. De stormvloed van 1953 toonde andermaal de urgentie aan van een waterkering. Daarvoor moesten veel panden worden gesloopt en een deel van de Oude Haven worden gedempt. Met het gereedkomen van de Maasboulevard zou ‘In den Rustwat’ in een nog diepere put komen te liggen. Omdat het pand in slechte staat verkeerde, wilde de gemeente het slopen. Met steun van de particuliere verenigingen, de historische genootschappen ‘De Maze’ en ‘Roterodamum’, kon de herberg behouden blijven. Het pand werd in 1959 afgebroken en een jaar later steen voor steen weer opgebouwd op het terrein van de Perenhof aan de Honingerdijk. De Maasboulevard als waterkering werd in 1961 volledig gesloten, zodat bedreiging voor onderlopen van de stad tot het verleden hoorde. Rotterdam en de aansluitende zuidelijke gebieden zijn hiermee tegen wateroverlast beschermd.