De gemeente Rotterdam heeft in 2009 de volledige boekencollectie van Pim Fortuyn gekocht. Daarmee blijft de persoonlijke bibliotheek van de vermoorde politicus openbaar bezit en toegankelijk voor iedereen.

Tijdens de openbare veiling van de inboedel van Fortuyns woonhuis, die in dat jaar werd gehouden, kocht de gemeente behalve de gehele boekenverzameling, onder meer een bureau, een bureaustoel en een portret van de politicus.

Eerder bestond de vrees dat door de openbare verkoop de verzameling, waaronder boeken met persoonlijke notities van Fortuyn, in handen zou komen van particulieren, en de verzameling uit elkaar zou vallen. Aanhangers van Fortuyn probeerden nog tevergeefs de openbare veiling te voorkomen.

De bibliotheek van Pim Fortuyn

“Ze kunnen me van de wereld rammen, maar mijn ideeën blijven bestaan.”
(bron: website LPF)

De bibliotheek van Pim Fortuyn (circa 5000 titels) stond zeven jaar na zijn dood onaangetast in zijn woning aan het G.W. Burgerplein. De bibliotheek is in 2009 overgedragen aan het Stadsarchief Rotterdam.

Een deel van de boeken kreeg hij als geschenk van vrienden en kennissen wat zichtbaar is aan de handgeschreven opdrachten. Welke boeken hij uiteindelijk heeft gelezen valt helaas niet met zekerheid te zeggen. Soms is dat aan de rug van een boek overduidelijk te zien en andere keren lijkt het alsof het werk onaangeroerd in de kast heeft gestaan.

De meest voorkomende categorieën zijn boeken op het terrein van de sociologie, filosofie, politiek, literatuurgeschiedenis, biografieën van oud politici en sociaaleconomische werken. Het merendeel van de boeken is Nederlandstalig, maar er zitten ook werken tussen in het Frans, Duits en Engels. Daarnaast zijn er circa 300 boeken die door Fortuyn zijn voorzien van aantekeningen, publicaties die hij mogelijk gebruikte als bronnen voor zijn eigen werk.

De wat oudere boeken uit de periode 1955-1985 bevatten veel socialistische werken en getuigen van het lidmaatschap van Fortuyn van de Partij van de Arbeid.

In zijn collectie bevinden zich geschiedenisboeken, zoals de serie van Lou de Jong over de Tweede Wereldoorlog, maar ook het werk van Nederlandse historici zoals Robert Fruin en Pieter Geyl, en niet te vergeten Johan Huizinga met zijn beroemde boek Herfsttij der Middeleeuwen. Fortuyn beperkte zich niet alleen tot de Nederlandse geschiedenis. Zo treffen we ook het reisverslag aan van Marco Polo in Azië: De wonderen van de Oriënt of zoals de Italiaanse titel luidt: Il milione.

Op het filosofische- , sociologische- en het psychologische vlak treffen we bij Fortuyn ook vele grote namen aan, waaronder Schopenhauer. Sociologen in de boekenkast van Fortuyn zijn onder andere Theodor Adorno en Max Horkheimer. Van zijn belangstelling voor psychologie getuigt het verzamelde werk van Sigmund Freud.

Fortuyn bezat ook een grote collectie romans waaronder het complete werk van Simon Vestdijk. Daarnaast was hij blijkbaar liefhebber van Cecare Pavese, Cees Nooteboom en E. du Perron. Soms treffen we ook aparte boekjes aan zoals een boekje over het Chinese dierenriem van het jaar van de Rat, waarin hij zaken onderstreept zoals onder beroepen: ‘politicus’ en een paar pagina’s verder: ‘hij zou graag begrepen worden…’ Dit boekje was overigens een geschenk van iemand die onder hetzelfde jaarteken geboren was als Pim Fortuyn.

Archief van Pim Fortuyn

Een aantal jaren na de dood van Pim Fortuyn (2002) werd zijn archief overgedragen aan het Stadsarchief Rotterdam. Het is een waardevolle aanwinst voor het Stadsarchief, omdat Fortuyn een belangrijke rol heeft gespeeld in de politiek in de stad en in Nederland.

Zijn persoonlijk archief werd bewaard in zijn huis in Rotterdam. De conservatrice, Fortuyns laatste secretaresse Baukje Schuling, maakte onder begeleiding van het Stadsarchief een globale lijst van de inhoud. Later is hiervan een professionele beschrijving gemaakt.

Pim Fortuyn bewaarde veel. Zijn agenda’s, correspondentie, publicaties, foto’s, geluidsopnamen van radio-optredens en stukken die getuigen van zijn werkzaamheden voor het bedrijf OV-Studentenkaart, vormen de hoofdbestanddelen van zijn archief. Uit de jaren 2000-2002, de periode waarin Pim Fortuyn politiek actief was, is relatief weinig materiaal in het archief aanwezig. Die leemte wordt enigszins goedgemaakt door de vele overgeleverde ‘media-momenten’ (radio, tv, krant en tijdschrift) die getuigen van Fortuyns politieke leven.

Het archief is ter inzage na toestemming van de familie Fortuyn.